ذهن تبدار

بگویید "به نومیدی" اش سخت "معتاد" بودآنقدر که تمام عمر یک بازنده باقی ماند بگویید برنده ها را دید، حسرت کشید، گریست ولی هرگز قدمی برنداشت بگویید راه را نمی دانست سخت به آینده بی اطمینان بود بگویید نومیدی اش تسکینش می داد و ویرانش می کرد بگویید و بعد فراموشش کنید خودش هم می دانست تقدیر بازنده ها همیشه فراموش شدن است. ...

ادامه مطلب